Reklama
Sonda
News



  UWAGA, UWAGA!!!

 

WIELKA PROMOCJA CENOWA!!!

NASZE CENY SPADAJĄ! - KONIEC Z 19,90 ZŁ - TERAZ ZA PŁYTĘ CD ZAPŁACISZ JEDYNIE 12,00 ZŁ.

 NIE PRZEGAP OKAZJI I ZAMÓW JUŻ DZIŚ.



 


 Nasi Partnerzy Biznesowi.

 Szanowni Klienci, 

Obecnie, nasze produkty możecie znaleźć rownież 

na stronach internetowych naszych Partnerów Biznesowych, 

z którymi mamy zaszczyt współpracować.

 

                                                                                                

 

                                                                 

 

                                                                                        

   




  Kartka z języka polskiego.   

Drodzy Czytelnicy naszego portalu, zgodnie z zapowiedzią, pragniemy przedstawić Wam twórczość Tadeusza Borowskiego i Jego Opowiadania Obozowe.

TADEUSZ BOROWSKI żył w latach 1922 – 1951. Studiował polonistykę na tajnym Uniwersytecie Warszawskim. Podczas wojny pracował w firmie budowlanej. W 1943 roku trafił do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu a następnie do obozów w Niemczech, w Netzweiller koło Sttutgartu i w Dachau. Po wojnie przebywał w Monachium. Do kraju powrócił w 1946 roku i zaangażował się politycznie. Zawierzył wtedy komunistycznej ideologii i dał się uwikłać w stalinizm. Rozczarowany sowieckim totalitaryzmem, popełnił samobójstwo. Jest autorem opowiadań o tematyce łagrowej, zebranych w tomach: Byliśmy w Oświęcimiu, Kamienny świat, Opowiadania z książek i gazet oraz Pożegnanie z Marią. Tworzył również poezje, pisał felietony i uprawiał publicystykę.

OPOWIADANIA OBOZOWE Borowski napisał pod wpływem osobistych przeżyć. Od 1944 roku, był bowiem więźniem obozów niemieckich. 1 maja 1945 roku został wyzwolony przez Amerykanów. Toteż obóz i sytuacje współwięźniów znał z autopsji i opisał ją z niezwykłą, ale pozbawioną emocji, wiarygodnością.

Najbardziej znany tom pt. Pożegnanie z Marią, wydał w 1948 roku. Przyjrzyjmy się bliżej tematyce i konstrukcji opowiadań z tego cyklu.

Narratorem, a jednocześnie bohaterem jest Tadeusz. Nie można jednak utożsamiać go z autorem, chociaż wskazywałoby na to jego imię, pobyt w obozie oraz funkcja, jaką tam pełnił. Obaj bowiem, czyli i autor i bohater, byli vorarbeiterami, to jest wianiami funkcyjnymi, a tym samym mieli dorośli uprzywilejowaną pozycje w obozie. Pamiętajmy jednak, że Borowski, przebywając w obozie, nie uległ zlagrowaniu, o czym świadczą zeznania świadków. Wręcz przeciwnie niejednokrotnie okazywał współczucie i oferował pomoc współwieźniom. Natomiast Tadek, bohater opowiadań, jest więźniem zlagrowanym, czyli pozbawionym ludzkiej wrażliwości, moralnie okaleczonym przez wojne.

Tadek, jako wiezień ma mocną pozycje w obozie, przebywa w nim dość długo i zdążył się niejako zadomowić w obozowych realiach. Postępuje jak odczłowieczony, wyzbyty moralności egoista, który za wszelką cenę próbuje przeżyć. Jest właściwie reprezentantem wieźniów zlagrowanych, których w obozach było wielu. A oto ich cechy:

-          myślą tylko kategoriami obozowymi

-          są uprzedmiotowieni, ich życie ogranicza się do sfery fizjologicznej

-          wyzbywają się wszelkich ludzkich emocji, nawet przerażenia i pogardy wobec zła, stają się "ludźmi z kamienia", a wiec nieczułymi, wyznającymi moralności „odwróconego Dekalogu”, zagłuszającymi w sobie wyrzuty sumienia, mają zupełnie wyniszczony system nerwowy i są skupieni tylko na sobie, wobec innych zaś przejawiają obojętny, a nawet wrogi stosunek.

Tadka poznajemy również z innej perspektywy i w nieco innej rzeczywistości, a mianowicie  poza obozem, gdy mieszka w okupowanej przez Niemców Warszawie.  Obrazuje to szczególnie opowiadanie Pożegnanie z Marią. Tadeusz jako pracownik firmy budowlanej, stróż nocny i magazynier, jest bezwzględny i twardy. Całkiem dobrze sobie radzi w okupacyjnej rzeczywistości,  pędzi nawet bimber i wchodzi w niejednoznaczne układy z Niemcami, robiąc z nimi interesy. Nie ma skrupułów ani poczucia wstydu, że w pewnym sensie kolaboruje z Niemcami. Bardziej liczy się dla niego cel, czyli przeżycie za wszelką cenę, zorganizowanie sobie w miarę przyzwoitej egzystencji w okupowanej ojczyźnie. Natomiast jako narzeczony Marii, wydaje się być zupełnie innym mężczyzna, jest wrażliwy, uduchowiony i oczytany, rozmawia z Marią o filozofii i poezji, sam zresztą jest początkującym poetą oraz studentem polonistyki. Borowski konstruując w ten sposób swojego bohatera, chciał dać do zrozumienia czytelnikowi, że wojna zniszczyła niejako kulturę i duchowe dziedzictwo, obnażyła kłamstwo literatury i sztuki, które nie są żadnym antidotum na zło i okrucieństwo świata.

Uduchowiony intelektualista może być jednocześnie bezwzględnym kolaborantem, myślącym tylko o pieniądzach i  odrzucającym potrzebe walki z okupantem.

Borowski w swoich opowiadaniach uświadamia czytelnikowi, że: Człowiek łatwo poddaje sie złu a heroizm zdarza sie bardzo rzadko w ekstremalnych, trudnych sytuacjach.

W okrutnej rzeczywistości, jaką była wojna, wiekszość ludzi nie potrafi ocalić humanitarnych wartości, takich jak: miłość, przyjaźń, współczucie i litość, altruizm i poświecenie. Borowski stwierdza wprost: „Kto przeżył obóz, nie może pozostać czysty i niewinny”. Na uwage zasługuje fakt, że autor zastosował nowatorską technike, tzw. behawioryzm, czyli opisał jedynie zachowania bohaterów, zrezygnował z introspekcji, wyeliminował sfere psychologiczną, emocjonalną i etyczną. Ważne jest również to, że ukazał obóz z perspektywy więzienia, zrezygnował z wszechwiedzącego narratora i pozbawił swoją relację odautorskich komentarzy, tak by czytelnik sam zmierzył sie z tragiczną wymową utworu.

 

Opracowała: Małgorzata Choromańska, autorka tekstów z języka polskiego na płytach CD

 

Zapraszamy do częstych odwiedzin naszej strony internetowej, na której znajdziecie niezbędne informacje polonistyczne, pomocne zarówno w szkole jak i w życiu.

 

Wysyłajcie do nas tematy, o których chcielibyście przeczytać na naszym portalu.

 




  Kartka z historii.

 

Drodzy Czytelnicy naszego portalu, zgodnie z zapowiedzią, pragniemy przypomnieć Wam Najważniejsze etapy Wojny Obronnej Polski w 1939 roku.

 

1 września 1939 roku, rozpoczęła się agresja III Rzeszy na Polskę. Niemiecki plan Fall „Weis” przewidywał uderzenie z Prus i z południowych Niemiec w kierunku na Warszawę, odcięcie wojsk polskich na linii Wisły i dojście do linii, ustalonej w tajnym protokole dodatkowym z sierpnia 1939 roku. Polski plan obronny „Zachód” zakłada przyjecie bitwy w pasie nadgranicznym, a po rozpoczęciu działań wojennych przez mocarstwa alianckie na Zachodzie, przejście do ofensywy.

Wojska niemieckie miały ogromną przewagę. Przeciwko milionowi ośmiuset tysiącom niemieckich żołnierzy, dysponujących m.in. dwoma tysiącami samolotów i prawie trzema tysiącami czołgów, Wojsko Polskie wystawiło około 900 000 żołnierzy, posiadających na wyposażeniu 450 samolotów i 900 czołgów, w większości przestarzałych.

Do legendy przeszła obrona Poczty Polskiej w Gdańsku oraz dowodzonej przez majora Henryka Sucharskiego placówki wojskowej na Westerplatte.

Wojna miała charakter blitzkriegu, tj. wojny błyskawicznej. Niemieckie jednostki pancerne próbowały zdobywać Warszawę już 8 września.

Do najwiekszych bitew Wojny Obronnej Polski, należała bitwa nad Bzurą, podczas której Armia „Poznan” i Armia „Pomorze”, dowodzone przez generała Tadeusza Kutrzebe, próbowały przedrzeć się do Warszawy. Obroną Warszawy kierował początkowo generał Walerian Czuma, a po utworzeniu Armii „Warszawa”, dowództwo przejął generał Juliusz Rómmel. Cywilną obroną Warszawy kierował prezydent stolicy Stefan Starzynski.

Istotną role w systemie obronnym Warszawy, odgrywała twierdza Modlin, której obroną dowodził generał Wiktor Thommée.

Na klęskę Polski wpłynęły czynniki międzynarodowe. Wprawdzie już 3 września Anglia i Francja wypowiedziały wojnę Niemcom, jednak nie podjęły żadnych działań wojennych, a sam konflikt na Zachodzie, nazwany został „śmieszną wojną”. 12 września na spotkaniu w Abbeville, rządy Anglii i Francji uzgodniły wstrzymanie jakichkolwiek działań militarnych przeciwko wojskom niemieckim. 17 września, łamiąc prawo międzynarodowe, Armia Czerwona rozpoczęła agresje przeciwko Polsce. W tej sytuacji, w nocy z 17 na 18 września, rząd polski zdecydował się na przekroczenie granicy rumuńskiej. 28 września skapitulowała Warszawa, 29 września Modlin, a 2 października Hel. Ostatnią bitwę na ziemiach polskich stoczyła pod Kockiem Samodzielna Grupa Operacyjna „Polesie”, dowodzona przez generała Franciszka Kleeberga, która skapitulowała 5 października 1939 roku.

 

Opracował: Krzysztof Pogorzelski, autor tekstów z historii na płytach CD

 

 

Zapraszamy do częstych odwiedzin naszej strony internetowej, na której zawsze znajdziecie niezbędne informacje historyczne, pomocne zarówno w szkole jak i w życiu.

 

Wysyłajcie do nas tematy, o których chcielibyście przeczytać na naszym portalu.




 Teraz możesz kupić taniej opracowane materiały na mp3.

  Biorąc pod uwagę jak bardzo popularne stają się pliki mp3, dla Waszej wygody postanowiliśmy wydać serie naszych opracowań w tym właśnie formacie. Pliki można kopić w naszym sklepie internetowym, a następnie pobrać z działu download. Szybko, prosto i tanio.




13-16 marca 2008 Targi Książki Edukacyjnej.

   Po raz drugi nasze Wydawnictwo wzięło udział w Targach Książki Edukacyjnej Edukacja XXI. Targi odbyły się w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. Cieszyliśmy się dużym zainteresowaniem naszymi pomocami dydaktycznymi. Wszyscy odwiedzający nasze stoisko wystawowe stwierdzali jednogłośnie takiego materiału edukacyjnego jeszcze nie było.